Opinie | De VN dat zijn wij zelf en we hebben meer missies nodig

De burgeroorlog in Zuid-Soedan staat op het punt opnieuw uit te breken, iets meer dan tien jaar na de vorige. Die oorlog is eigenlijk nooit écht opgehouden. Dezelfde aartsrivalen leiden het land en de spanningen dreigen de hele regio mee te trekken in een nieuwe crisis. Deze hernieuwde dreiging in het olierijke noorden van het jongste land ter wereld komt bovenop oplaaiend geweld in de Sahel, aanhoudende gevechten in buurland Soedan, en de onrust in de Congo. De bewijzen stapelen zich op dat we onze geopolitieke blik óók op Afrika moeten houden – en dat we daarbij VN-missies nodig hebben.

De toestand bij de stad Malakal in de deelstaat Opper-Nijl in Zuid-Soedan was in de eerste burgeroorlog onmenselijk. Het conflict tussen de president en de vicepresident om de macht was al snel ontaard in een etnisch beladen en zeer gewelddadig conflict, waarbij veelvuldig burgers het doelwit waren. Door het geweld waren tienduizenden mensen naar de basis van de slechts politiek-georiënteerde missie VN-vredesmissie gevlucht, die niet was toegerust voor opvang en geen voedsel, onderdak of andere basisbehoeften kon bieden. Binnen een maand was de stad en haar omgeving leeg, op de lijken na, en zaten er rond de 30.000 burgers in het kamp van de VN-vredesmissie.

Schokkende berichten

Een groot deel van deze ontheemden kan al meer dan tien jaar niet veilig naar huis, en intussen vangt Opper-Nijl, grensstaat met Soedan, ook nog eens tienduizenden vluchtelingen uit zijn noordelijke buurland op. De VN-vredesmissie houdt stand en doet wat ze kan, maar politieke steun is net als de bemensing mager, waardoor de taak moeizaam is.


Lees ook

De oorlog in Soedan heeft desastreuze effecten: deze maand zijn conflicten en chaos overgeslagen op buurlanden

In het Zuid-Soedanese Juba draagt een kind een jerrycan water.

Recent komen er even zo schokkende berichten uit het oosten van de Democratische Republiek Congo. De Congolese overheid riep lang dat de VN-vredesmissie moest vertrekken en orkestreerde zelfs burgerprotesten tegen de missie. Demonstraties met doden waren het gevolg. Het is gemakkelijk om een vredesmissie in diskreditiet te brengen in de ogen van het publiek, als je de prestaties afmeet aan wat er fout gaat. Burgers die omgebracht worden kun je tellen; positieve resultaten en het kwaad dat mensen niet overkomt, zijn moeilijker te kwantificeren.

In Mali neemt het geweld sinds het vertrek van de VN-blauwhelmen in juni 2023 toe. Jihadisten en onduidelijke militaire actoren zonder respect voor mens en recht houden bruut huis. De politieke winst die de missie met jaren inspanning boekte, is zo goed als verdwenen. Omliggende Sahel-landen dreigen te worden meegesleurd in de val van het woestijnland op de illegale migratieroute naar Europa.

Instabiliteit in Afrika betekent een kweekkas voor migratiestromen

Dat VN-vredesmissies niet perfect zijn, is meer dan waar. In onze ervaringsjaren in de VN zagen we de zwakheden van de internationale wereldorganisatie. Maar daarmee is niet gezegd dat ze niet relevant zijn voor vrede en veiligheid, juist in gekwelde landen als DR Congo, Mali, Zuid-Soedan.

VN secretaris-generaal Dag Hammarskjöld zei in 1954: „De VN werd niet gemaakt om de mensheid naar de hemel te leiden, maar om menselijkheid te redden van de hel.” Hij bedoelde dat de VN wel het verschil kan maken en erger kan voorkomen.

Wij hebben ook de sterke kanten van vredesmissies gezien. Hoe de VN ter plekke blijft als het spannend wordt. Hoe de VN mensen opvangt als geweld toeslaat. Hoe betrokken mensen van over de hele wereld in moeilijke omstandigheden, ver van hun familie en eigen veiligheid, elke dag de strijd weer aangaan tegen grof onrecht, tegenstanders van vrede, menselijk leed en humanitaire nood.

Robuustheid

VN-missies kunnen zeker verbeterd worden, onder andere op gebied van effectiviteit, robuustheid en de balans tussen mandaat en middelen. In mei van dit jaar is er op ministerieel niveau een conferentie over de toekomst van UN Peacekeeping in Berlijn. De VN, dat zijn wij, het collectief van de lidstaten, inclusief Europa. De VN de schuld geven, is onszelf mede de schuld geven.

Als welvarend Europa moeten we blijven omkijken naar Afrika, ook al brandt de wereld elders. Instabiliteit in Afrika betekent een kweekkas voor mensenrechtenschendingen, migratiestromen, transnationale criminaliteit, en daarmee een bedreiging voor onze veiligheid en bestaanszekerheid in Europa. VN-vredesmissies maken verschil, dat is al vaak onderzocht en bewezen. Het is geen wondermiddel, maar door aanwezigheid draagt een vredesmissie bij aan perspectief en beperken van menselijk leed, indachtig Hammarskjöld. Als er ooit een situatie was die het kwetsbare nut van VN-vredesmissies bewees, zijn het de huidige crises in Afrika.

Correctie (3 april ‘25): In een eerdere versie stond in het intro per abuis ‘de burgeroorlog in Soedan’. Dat moet zijn: ‘de burgeroorlog in Zuid-Soedan’ en is hierboven aangepast.